10 Ocak 2015 Cumartesi

öyle bir can sıkıntısı ki...



çok canım sıkılıyor. öyle böyle değil. hep aynı yerde duruyorum. bir sürü hayal kuruyorum, bir sürü plan yapıyorum. karar veriyorum. hepsi sadece o kadarla kalıyor.

çok şey yaptığımı sanarken aslında hiçbir şey yapamadığımı, hiçbir şeyi değiştiremediğimi, düzeltemediğimi gördükçe içime kapanıyorum. daha da içime.

tek bir ses duymak istemiyorum. tek bir adım atmak istemiyorum. tek bir şey düşünmek istemiyorum.

oturduğum yerde tavanı izlemek istiyorum. hiçbir şey düşünmeden.

bırakın beni kendi halime.... paralarınız, kariyerleriniz, egolarınız, önyargılarınız, iletişimsizliğiniz, idealleriniz, planlarınız, hatta aşklarınız, aşk sandıklarınız... hepsi sizin olsun.

ben istemiyorum hiçbirini.


1 Aralık 2014 Pazartesi

bu defa!

birlikte aynı şiirlere hislendiğimiz adama, uzak ama yakın dostuma selam olsun!


16 Haziran 2014 Pazartesi

yosun kokusu


uyudum. uyandım. sonra yine tekrar. en baştan. 
uyku ile uyanıklık arasında geçen saatler hep aynı denizlerde aynı dalgalarla boğuştum durdum. karşı kıyıya ulaşmak istemedim aslında. durmak istedim olduğum yerde. duramadım.
yoruldum. dinlendim. dinlendiğimi sandım.
hayaller kurdum. 20 yaşında kurduğum hayalleri 30 yaşımda yeniden kurdum. en baştan. hiç kurmamışım gibi.
aynı kaldı her şey. kelimelerim. hayatımdaki insanlar. yaşadıklarım. hatta yaşamadıklarım. yaşayamadıklarım. 
her şey aynı kaldı. yaşım dışında.

aynaya baktım. ben gibiydim. değil gibiydim. kararsız gibiydim. kararlı gibiydim.
ne yapmak istediğimi bilir gibiydim. yolumu çizmiş gibiydim. 
koşuyor gibiydim. duruyor gibiydim. 
anneme benziyor gibiydim. başkası gibiydim. kendim gibiydim.
mutlu gibiydim. mutsuz gibiydim.
seviyor gibiydim. sevmiyor gibiydim. uzak gibiydim. yakın gibiydim. 


sahiden ben gerçekten neydim?




20 Nisan 2014 Pazar

saçmalıklar silsilesi ve hayatı erteleme ustası



sadece nefes alıyorum. sabah uyanmak, kahvaltı etmek, işe gitmek, eve dönmek... yolda, otobüste, vapurda fırsat bulduğum her anda kitap okumak... okumaya çalışmak. tüm yaptıklarım bunlarla sınırlı neredeyse.
ertesi gün yine aynı şeyleri hemen hemen aynı sırayla yapıyorum.

benim hayattan anladığım bu değil ki. hiç bir zaman olmadı. dört duvar arasında geçirdiğim her dakika çalınıyor hayatımdan. bir daha geri gelmemecesine.

yazık!


29 Aralık 2013 Pazar

nefes alıyorum. yeniden!


döndüm. önce kendime. şimdi de kelimelerime. tam tamına 5 aydır kelimelerimden uzaktım ben. şimdilerde kendimi affettirip aramızı düzeltmeye çalışıyorum. zor olacağının farkındayım. varsın, olsun. kolay olan ne var ki?

buraya kadar artık. yeter saklandığım.